Een goed geoliede ritmische en muzikale klankmachine, waarin geen taal- of letterkundige mogelijkheid onaangeroerd blijft. (Tom Rummens in De Morgen) 

Pinkstermaandag, 1828. Vanuit het niks duikt de zestienjarige Kaspar Hauser op in de Duitse stad Nürnberg. Hij kan keurig zijn naam schrijven. Maar lopen kan hij niet en hij zegt slechts één enkele zin: Ruiter worden, zoals ooit mijn vader was. Toch ontwikkelt Kaspar zich. Langzamerhand herinnert hij zich dingen uit zijn verleden. Dat hij vele jaren in een donker hol heeft doorgebracht. Waar hij eten kreeg van een man die nooit tegen hem sprak. Kort nadat dat bekend raakt, wordt Kaspar in het stadspark vermoord door een onbekende.

In 2012 werkt Gerrit Valckenaers naarstig aan een eerste versie van wat in 2013 zijn eerste muziekvoorstelling voor kinderen gaat worden. Steen, schaar, papier zal die heten. De voorstellen die tot deze voorstelling zullen leiden, gaan door onder de symbolische titel We starten met de steen.*

Steen, schaar, papier is een eeuwenoud aftelspel uit China. Nu bekend in heel de wereld. De steen slaat de schaar stuk, de schaar knipt het papier aan flarden, het papier wikkelt zich stomweg om de steen heen. Wie mag eerst? Jij of ik?

Weet je waarom er bijbels liggen in hotelkamers? Omdat mensen houvast willen. Je gaat naar bed met al je kleren aan, zodat je klaar bent om te vertrekken. Maar wat als je de grens van het vluchten hebt bereikt? Ik bedoel: het moment dat je beslist achteruit te beginnen lopen zodat je niemand uit het oog verliest.

En waarom hangen daklozen altijd rond aan stations? Vroeger kon je voor 50 frank op de dijk een telescoop huren om respectabel te gluren. Nu kom je gewoon langs op het festival voor een privé-ontmoeting tussen jou en de stad.

OPGEZET SPEL is een huisruilformule tussen vier gezelschappen met een eigen zaal, een eigen publiek, een heel eigen kijk op de zaak. Doel? Elkaars ruimtes en achterban bespelen. Voor één keer niet alleen ons eigen, maar ook elkaars theater promoten. En goed theater in het algemeen.

In seizoen 2012/2013 kan je in OPEK terecht voor volgende voorstellingen:

Een zoon neemt zijn dementerende vader mee naar een piano. Daar probeert hij het gehavende geheugen open te breken door middel van muziek. Noot per noot herinnert de vader zich zijn leven.
Warre Borgmans & Dimitri Leue zoeken samen in deze familietragiek naar het gen dat hen bindt. Antoon Offeciers staat hen bij op de vleugel.

Spel: Warre Borgmans, Dimitri Leue / Tekst: Dimitri Leue /
Muziek: Antoon Offeciers / Productie:  Rataplan

Tickets: 15 €, 13 € (-26 jarigen) of 11 € (met cultuurkaarthouders van K.U.Leuven). Begeleiders van blinden en slechtzienden mogen gratis binnen.

Een dochter schrijft haar moeder een brief. Ze hebben elkaar zeven jaar lang niet gezien, niet gesproken. Wat begint als een nerveus weerzien, groeit gaandeweg uit tot een memorabele nacht, waarin de pijn van vele jaren zich een weg naar de oppervlakte baant. Een adembenemende confrontatie.

Arfeuille verdient hulde voor zijn secure regie waarin stilte minstens zo belangrijk is als geluid. (Els Van Steenberghe in Knack)

Praattheater op de basismelodie van een praatfilm. Consequent en sober. Maar ook streng en compromisloos. (Geert Van der Speeten in De Standaard)

In Norway.Today ontmoeten Julie en August  elkaar al chattend. Ze vinden het leven schijn en de wereld hypocriet. Ze besluiten dan ook samen er een eind aan te maken. Ze reizen naar Noorwegen om daar zelfmoord te plegen door van een 600 meter hoge klif te springen. Igor Bauersima schreef Norway.Today in 2000, naar aanleiding van een waar gebeurd verhaal. Vijf jaar na de première zet ’t ARSENAAL Norway.Today opnieuw op de affiche.

Er is alleen het spel van die twee jonge acteurs, die onthutsend spontaan overkomen. Die spanning opbouwen en zelfs een gevoelige sensualiteit

Macbeth. Een tekst van William Shakespeare uit 1606 anno 2010. Over hoe macht waanzinnige proporties kan aannemen. A Scottish play. In originele Engelstalige versie. In concertante uitvoering met een staand publiek, zoals oorspronkelijk in The Globe. En met Mauro Pawlowski!

Van en met: Jorgen Cassier, Sofie Decleir, Tijs Delbeke, Femke Heijens, Mauro Pawlowski, Sjoerd Bruil en Koen van Kaam

Na kReon (2009), Macbeth (2010) en Lucifer (2010), actualiseert  Zuidpool met SALOME REDUX opnieuw een  beladen thema uit de klassieke (theater)literatuur en iconografie: de mythische en illustere  passage omtrent Salomé en de dood van Johannes de Doper.
Een web van onderkoelde verlangens, diep-geslagen wonden en onherstelbare vooringenomenheden; van een politiek leider zonder daadwerkelijke macht en een territorium dat belaagd wordt door talrijke politieke en religieus-extreme splintergroepen; van een  jong meisje, dat in al haar onschuld wordt ingezet om rekeningen tussen volwassenen te vereffenen.

Op vrijdag 19 september 2008 hapt de Belgische bankensector naar adem. Op maandag zal het land niet meer hetzelfde zijn. De hele wereld komt in een allesverslindende draaikolk terecht. Dat is waar we staan nu.

Hebzucht vertelt de klassieke rise & fall van een imperium. Maar aan het eind van deze tragedie, gaan de personages niet dood. Ze cashen hun geld en zoeken dekking in de plooien van de geschiedenis.