Adem? Is dat niet die succesvolle, Vlaamse film van Hans Van Nuffel, met ondermeer Kris Cuppens in de cast? Inderdaad. Maar het is ook de titel van de nieuwe muziektheatervoorstelling van Stadsgezelschap Braakland/ZheBilding (BZB), met Kris Cuppens en Sara Vertongen in de hoofdrol. Een ongelukkig toeval? Een bewuste poging om verwarring te zaaien? Hoe zit dat juist?

De film Adem ging eigenlijk eerst Zuurstof heten. Niet de meest briljante titel, zeg nu zelf. Dat vond ook Kris Cuppens, die op de filmset volop liep te broeden op een voorstelling waarvan hij alvast één ding zeker wist: dat ze Adem zou heten…

Muziek?!
De radio ligt altijd aan bij ons thuis.
Altijd!
Maar er wordt nooit over gesproken.
Over muziek?
Nooit!

(X, in een interview n.a.v. Luide Muziek)

Luide Muziek heeft niet alleen een heldere titel, in aanzet is ook de rest van het project zo klaar als een klontje. In de zomer van 2011 (een goed jaar voor het in voege gaan van de nieuwe wet op de geluidsnormen) trekt BZB naar de Belgische grensstad Menen om er met de sociaal-artistieken van De Figuranten een voorstelling te maken die rockt.

De Leuvense Driedaagse van Braakland/ZheBilding   

AFLEVERING 1 // DONDERDAG 16 juni 2011
Openbaar Entrepot voor de Kunsten, Leuven

 19u00 - KORT THEATER

Waar schaamt u zich voor?
Wat troost u?
Wat breekt uw hart?
Welke ene herinnering aan het leven zou u willen bewaren als u sterft?
Welke plek in de stad maakt u steeds weer (on)gelukkig als u er komt? Waarom?
Wat van u mag er zeker niet verloren gaan?

Ieder mens is een verhaal. Soms verzonnen, soms echt. Maar altijd een web van gebeurtenissen, ontmoetingen en woorden. Na ons gaan die verhalen verloren. Niemand onthoudt ze. Maar wat als iemand deze verhalen verzamelt?

Een schepping van ongekende schoonheid, ontstaan uit de perfecte balans tussen muziek en woord. Het maakt van ‘Lev’ een meesterwerk waar men nooit op uitgekeken raakt. (Guido Lauwaert in De Tijd)

Een man zit met zijn gezin ergens in het Zuiden. Maar dan knapt er iets. Hij raapt alles bijeen en vertrekt. Door de nacht. De weg doorheen het landschap wordt een rit langs zijn herinneringen. Flarden. Flashes. Van hoe het was. Of van hoe hij wou dat het was. Als hij thuiskomt, draagt hij een kind op zijn arm. Iemand sterft.

Met Lied gooit Kris Cuppens heel zijn hebben en houden, al zijn lief en leed in de schaal. Lied is een intieme voorstelling, een duet tussen een acteur en een muzikant. Kris Cuppens speelt en schrijft, Stijn Devillé redigeert en regisseert, Geert Waegeman componeert en speelt de soundtrack uwer dromen.

OVER DE VOORSTELLING

Laat het ons over de vrede hebben. Maar dan niet over vrede als toestand van rust en stilstand. Of over de tevrede(n)heid. Maar over de actieve vorm. Het vredesproces. Want in heftig onderhandelingsverkeer kan soms meer vrede schuilgaan dan in pakweg de aanblik van een boeddhistische monnik in volle meditatie.

Soms draaien dingen anders uit dan gedacht. Of het is niet zoals ge wilt. En dan zijt ge kwaad. Oneindig kwaad. En ge klopt erop. Op alles. Tot ge niet meer kunt. Maar hoe komt het dan weer goed?

Op vraag van Bronks maakte Kris Cuppens, bijgestaan door een fijn ploegje BZB'ers, voor het eerst een kindervoorstelling. Over de colère die hem parten speelt en die hij nu ook bij zijn eigen kinderen ontwaart. Een mooi uitgangspunt voor vijftig minuten energiek muziektheater voor vijf jaar en ouder.

Waar schaamt u zich voor?
Wat troost u?
Wat breekt uw hart?
Welke ene herinnering aan het leven zou u willen bewaren als u sterft?
Welke plek in de stad maakt u steeds weer (on)gelukkig als u er komt? Waarom?
Wat van u mag er zeker niet verloren gaan?

Ieder mens is een verhaal. Soms verzonnen, soms echt. Maar altijd een web van gebeurtenissen, ontmoetingen en woorden. Na ons gaan die verhalen verloren. Niemand onthoudt ze. Maar wat als iemand deze verhalen verzamelt?