Weet je waarom er bijbels liggen in hotelkamers? Omdat mensen houvast willen. Je gaat naar bed met al je kleren aan, zodat je klaar bent om te vertrekken. Maar wat als je de grens van het vluchten hebt bereikt? Ik bedoel: het moment dat je beslist achteruit te beginnen lopen zodat je niemand uit het oog verliest.

En waarom hangen daklozen altijd rond aan stations? Vroeger kon je voor 50 frank op de dijk een telescoop huren om respectabel te gluren. Nu kom je gewoon langs op het festival voor een privé-ontmoeting tussen jou en de stad.

Een zoon neemt zijn dementerende vader mee naar een piano. Daar probeert hij het gehavende geheugen open te breken door middel van muziek. Noot per noot herinnert de vader zich zijn leven.
Warre Borgmans & Dimitri Leue zoeken samen in deze familietragiek naar het gen dat hen bindt. Antoon Offeciers staat hen bij op de vleugel.

Spel: Warre Borgmans, Dimitri Leue / Tekst: Dimitri Leue /
Muziek: Antoon Offeciers / Productie:  Rataplan

Tickets: 15 €, 13 € (-26 jarigen) of 11 € (met cultuurkaarthouders van K.U.Leuven). Begeleiders van blinden en slechtzienden mogen gratis binnen.

Een dochter schrijft haar moeder een brief. Ze hebben elkaar zeven jaar lang niet gezien, niet gesproken. Wat begint als een nerveus weerzien, groeit gaandeweg uit tot een memorabele nacht, waarin de pijn van vele jaren zich een weg naar de oppervlakte baant. Een adembenemende confrontatie.

Arfeuille verdient hulde voor zijn secure regie waarin stilte minstens zo belangrijk is als geluid. (Els Van Steenberghe in Knack)

Praattheater op de basismelodie van een praatfilm. Consequent en sober. Maar ook streng en compromisloos. (Geert Van der Speeten in De Standaard)

In Norway.Today ontmoeten Julie en August  elkaar al chattend. Ze vinden het leven schijn en de wereld hypocriet. Ze besluiten dan ook samen er een eind aan te maken. Ze reizen naar Noorwegen om daar zelfmoord te plegen door van een 600 meter hoge klif te springen. Igor Bauersima schreef Norway.Today in 2000, naar aanleiding van een waar gebeurd verhaal. Vijf jaar na de première zet ’t ARSENAAL Norway.Today opnieuw op de affiche.

Er is alleen het spel van die twee jonge acteurs, die onthutsend spontaan overkomen. Die spanning opbouwen en zelfs een gevoelige sensualiteit

Macbeth. Een tekst van William Shakespeare uit 1606 anno 2010. Over hoe macht waanzinnige proporties kan aannemen. A Scottish play. In originele Engelstalige versie. In concertante uitvoering met een staand publiek, zoals oorspronkelijk in The Globe. En met Mauro Pawlowski!

Van en met: Jorgen Cassier, Sofie Decleir, Tijs Delbeke, Femke Heijens, Mauro Pawlowski, Sjoerd Bruil en Koen van Kaam

Na kReon (2009), Macbeth (2010) en Lucifer (2010), actualiseert  Zuidpool met SALOME REDUX opnieuw een  beladen thema uit de klassieke (theater)literatuur en iconografie: de mythische en illustere  passage omtrent Salomé en de dood van Johannes de Doper.
Een web van onderkoelde verlangens, diep-geslagen wonden en onherstelbare vooringenomenheden; van een politiek leider zonder daadwerkelijke macht en een territorium dat belaagd wordt door talrijke politieke en religieus-extreme splintergroepen; van een  jong meisje, dat in al haar onschuld wordt ingezet om rekeningen tussen volwassenen te vereffenen.

Adem? Is dat niet die succesvolle, Vlaamse film van Hans Van Nuffel, met ondermeer Kris Cuppens in de cast? Inderdaad. Maar het is ook de titel van de nieuwe muziektheatervoorstelling van Stadsgezelschap Braakland/ZheBilding (BZB), met Kris Cuppens en Sara Vertongen in de hoofdrol. Een ongelukkig toeval? Een bewuste poging om verwarring te zaaien? Hoe zit dat juist?

De film Adem ging eigenlijk eerst Zuurstof heten. Niet de meest briljante titel, zeg nu zelf. Dat vond ook Kris Cuppens, die op de filmset volop liep te broeden op een voorstelling waarvan hij alvast één ding zeker wist: dat ze Adem zou heten…

Muziek?!
De radio ligt altijd aan bij ons thuis.
Altijd!
Maar er wordt nooit over gesproken.
Over muziek?
Nooit!

(X, in een interview n.a.v. Luide Muziek)

Luide Muziek heeft niet alleen een heldere titel, in aanzet is ook de rest van het project zo klaar als een klontje. In de zomer van 2011 (een goed jaar voor het in voege gaan van de nieuwe wet op de geluidsnormen) trekt BZB naar de Belgische grensstad Menen om er met de sociaal-artistieken van De Figuranten een voorstelling te maken die rockt.

De Leuvense Driedaagse van Braakland/ZheBilding   

AFLEVERING 1 // DONDERDAG 16 juni 2011
Openbaar Entrepot voor de Kunsten, Leuven

 19u00 - KORT THEATER