BRAAKLAND/ZHEBILDING - MUZIEKTHEATERGEZELSCHAP

hetnieuwstedelijk.jpg
aankondiging_timeline.jpg
logo.gif
melancholyposteweb-723x1024.jpg
flyer_4.jpg
flyer_4.jpg
hetnieuwstedelijk.jpg aankondiging_timeline.jpg logo.gif melancholyposteweb-723x1024.jpg flyer_4.jpg flyer_4.jpg

Dansen Drinken Betalen - (almost) The Movie /...
INBEV AWOE - Jessa Wildemeersch - Vermaak na...
Vermaak na Arbeid 2014 - powerpoint

Audio - algemeen

We kussen - Chantal Acda - Sabine Sabine Sabine

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

reageer

Nieuwsbrief

Beheer uw nieuwsbriefinschrijvingen
Selecteer de nieuwsbrief(ven) waarop u wilt in- of uitschrijven.

In de pers - algemeen

09/02/2015 Utrechts Dagblad over Sabine... Utrechts Dagbla...
10/02/2015 Adriaan Van Aken overspeelt... Volkskrant (NL)
09/02/2015 Dood en liefde, een moeilijk... Trouw (NL)

Kalender - algemeen

Er staan op dit ogenblik geen voorstellingen van deze productie (meer) in de kalender.

Vlucht van de Onzichtbare Vader

bron: 
De Standaard
auteur: 
Mark Cloostermans
recensiedatum: 
23/02/2008
Productie: 
Roadmovie

Hoe verdwijnen in het niets? Braakland/Zhebilding geeft een snelcursus met 'Roadmovie'.

Roadmovie is een voorstelling zoals de jongens van Braakland/Zhebilding (B/ZB) er wel vaker één maken: kleinschalig muziektheater dat doorgaans het oor en zelden het oog verwent, opgehangen aan een nieuwe tekst, gespeeld met ironieloze overgave. Dat laatste merk je meestal aan de keuze van de acteurs. Chris Lomme, Sara Vertongen, Dirk Buyse - mensen die zich volledig geven en er onderweg al eens 'over' gaan.

De tekst is dit keer geschreven door Adriaan Van Aken, aangevuld met een vertaling van Vanishing point: How to disappear in America without a trace, een hoogst intrigerend stukje proza over wat je moet doen als je op de vlucht bent.

De dochter van de verteller in Roadmovie heeft een goede reden om te vluchten, maar dat komen we pas op het einde te weten. De monoloog handelt vooral over haar vader, die jaren geleden al ingehaald is door het leven.

Kris Cuppens is alweer uitstekend als de chronisch depressieve zakenman die zijn leven ondergaat. Hij heeft de indruk onzichtbaar te zijn. In het vliegtuig ziet hij hoe een knappe blonde jongen als vanzelf de blik van de stewardess naar zich toe zuigt. Hijzelf zit te wuiven als een gek, maar trekt daarmee enkel de aandacht van... de knappe jongen.

Veel speelruimte heeft Cuppens niet. Het B/ZB-zaaltje in de Molens van Orshoven is klein: met twee muzikanten en wat instrumenten is de speelvloer aardig vol. Geen visuele flair dus. Je sluit dan ook best de ogen bij dit stuk, om te worden opgenomen in de composities van Gerrit Valckenaers en Rudy Trouvé. Die trekken zich meestal op gang met een vette beat en doen sterk denken aan de grillige albums Trap en Berchem van Dead Man Ray, waarvoor Trouvé samenwerkte met Daan.

In Roadmovie worden de aangezette melodieën vrij lang aangehouden, wat het ritme van een roadmovie suggereert, maar ook wel een beetje doezelig maakt. Voor de broodnodige afwisseling heeft B/ZB ook enkele filmpjes gemaakt. We zien roltrappen, ruimtes waar naamloze mensen doorheen stappen. Een wereld van veraf gezien, terwijl de monoloog ons juist dicht bij het hoofdpersonage trekt.

B/ZB zal met Roadmovie geen nieuw publiek overtuigen; het is eerder iets voor wie de eigen B/ZB-stijl al genegen was. Los daarvan is deze voorstelling een mooi, 'af' product, over het verlangen om alles achter te laten en de wereld te ontvluchten. 'To be or to be gone': van een universele thematiek gesproken.