BRAAKLAND/ZHEBILDING - MUZIEKTHEATERGEZELSCHAP

hetnieuwstedelijk.jpg
aankondiging_timeline.jpg
logo.gif
melancholyposteweb-723x1024.jpg
flyer_4.jpg
flyer_4.jpg
hetnieuwstedelijk.jpg aankondiging_timeline.jpg logo.gif melancholyposteweb-723x1024.jpg flyer_4.jpg flyer_4.jpg

Dansen Drinken Betalen - (almost) The Movie /...
INBEV AWOE - Jessa Wildemeersch - Vermaak na...
Vermaak na Arbeid 2014 - powerpoint

Audio - algemeen

We kussen - Chantal Acda - Sabine Sabine Sabine

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

reageer

Nieuwsbrief

Beheer uw nieuwsbriefinschrijvingen
Selecteer de nieuwsbrief(ven) waarop u wilt in- of uitschrijven.

In de pers - algemeen

09/02/2015 Utrechts Dagblad over Sabine... Utrechts Dagbla...
10/02/2015 Adriaan Van Aken overspeelt... Volkskrant (NL)
09/02/2015 Dood en liefde, een moeilijk... Trouw (NL)

Kalender - algemeen

Er staan op dit ogenblik geen voorstellingen van deze productie (meer) in de kalender.

Waren de nazi's wel zo kwaad?

bron: 
De Standaard
auteur: 
Wouter Hillaert
recensiedatum: 
08/05/2009
Productie: 
Hitler is Dood

Hitler is dood. Dat is geen nieuws, wel de titel van een voorstelling over de Neurenberg-processen.

We hebben het afgeleerd om over het kwaad te redeneren als iets groots, iets abstracts. Dat stelt de filosoof Ger Groot in het jongste nummer van het online theatermagazine Lu-cifer, over slechteriken. In plaats van het kwaad op zich te durven overdenken, wordt het herleid tot begrijpelijke perspectieven van individuele personages, waarvan theatermakers dan tonen dat ze de kwaadste nog niet zijn.

Dat is precies wat er lijkt te gebeuren in Hitler is dood, een productie van Braakland/ZheBilding en 't Arsenaal. Van de twaalf personages zijn er zes beklaagden, onder wie Hermann Goering (Rik Van Uffelen). Die speelt, zoals in het echte proces van eind 1945 tot eind 1946, de trotse oppernazi. Deauteur-regisseur Stijn Devillé laat hem frequent verwijzen naar vergelijkbare praktijken in de geallieerde staten. Op die momenten lijkt de schuld van de nazi's alleen te zijn dat ze de oorlog verloren.

Ook van Hitlers andere secondanten, zoals de bankier Schacht (Warre Borgmans), wordt in verhoren, onderlinge celgesprekken en de rechtszaak een genuanceerd, ja zelfs respectvol portret getekend. Het zijn mensen: ze zijn bang of twijfelen, komen allesbehalve overeen en doen zich voor als strijders voor hun vaderland. En de jodenvervolging dan? Een gevoelig punt. De aanklagers West (Pieter Genard) en Jackson (Maarten Ketels) drijven het steeds daarheen, de nazi's wringen er zich telkens tussenuit. De waarheid blijft in het midden.

Dat is meteen wat Devillé kan inbrengen tegen Groots stelling dat 'toneelmakers het kwaad alleen nog tonen, en het niet meer denken'. Hitler is dood kruist niet alleen diverse blikken op de nazi-schuld en de soms bedenkelijke agenda van de geallieerden. De voorstelling trekt ook steeds de geloofwaardigheid van al die blikken in twijfel.

Zeker, dit is relativerend theater, dat zoals veel toneel vandaag morele uitspraken over 'het kwaad' mijdt. Maar in een tijd die er als de kippen bij is om het profiel te maken van een slechte chauffeur op Koninginnedag, lijkt een correctie als Hitler is dood toch niet onterecht. Anders dan in de recente golf van Hitlerfilms maken Braakland en 't Arsenaal hun keuzes openlijk betwijfelbaar, zonder hun documentaire opzet op te geven. Je komt veel te weten.

Zo is de gebruikelijke sfeerschepping van Braakland ingewisseld voor meer inhoudelijke dialogen. De livemuziek van Geert Waegeman, Gerrit Valckenaers en Rudy Trouvé is wel alomtegenwoordig, van psychedelische elektronica tot filmische marsritmes, alleen werkt ze nu objectiever dan anders. Hitler is dood wil veeleer meedelen dan emotioneren. Het aanzuigende slot, in de aanloop naar het finale verdict, doet dat allebei. Boeiend.