BRAAKLAND/ZHEBILDING - MUZIEKTHEATERGEZELSCHAP

hetnieuwstedelijk.jpg
aankondiging_timeline.jpg
logo.gif
melancholyposteweb-723x1024.jpg
flyer_4.jpg
flyer_4.jpg
hetnieuwstedelijk.jpg aankondiging_timeline.jpg logo.gif melancholyposteweb-723x1024.jpg flyer_4.jpg flyer_4.jpg

Dansen Drinken Betalen - (almost) The Movie /...
INBEV AWOE - Jessa Wildemeersch - Vermaak na...
Vermaak na Arbeid 2014 - powerpoint

Audio - algemeen

We kussen - Chantal Acda - Sabine Sabine Sabine

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

reageer

Nieuwsbrief

Beheer uw nieuwsbriefinschrijvingen
Selecteer de nieuwsbrief(ven) waarop u wilt in- of uitschrijven.

In de pers - algemeen

09/02/2015 Utrechts Dagblad over Sabine... Utrechts Dagbla...
10/02/2015 Adriaan Van Aken overspeelt... Volkskrant (NL)
09/02/2015 Dood en liefde, een moeilijk... Trouw (NL)

Kalender - algemeen

Er staan op dit ogenblik geen voorstellingen van deze productie (meer) in de kalender.

Adriaan Van Aken overspeelt zijn hand

bron: 
Volkskrant (NL)
auteur: 
Vincent Kouters
recensiedatum: 
10/02/2015
Productie: 
Sabine Sabine Sabine

Een tekst gebaseerd op steekwoorden in alfabetische volgorde is meestal, bij huwelijken, een dieptepunt. Hier werkt het. Al heb je het bij de letter R, twee uur verder, wel een beetje gehad. En dan moet je nog even.

De A is van alfabet - het is een bekend maniertje om een tekst te structureren. Doorgaans ook het dieptepunt van een huwelijksfeest. Toch heeft de Vlaamse Adriaan Van Aken zijn toneeltekst Sabine Sabine Sabine in deze vorm gegoten.

En jawel, het duurt even, maar ongeveer bij de G van 'gevarendriehoek' blijkt het alfabet een opmerkelijk effectieve vondst voor een verhaal over een man die de grip op de werkelijkheid heeft verloren. Anderzijds: als we twee uur later bij de R zijn aanbeland, is alles wel gezegd en moeten we nog even.

Marien Jongewaard (van Nieuw West) speelt de verwarde man op de van hem bekende expressieve wijze. Hij ontmoet of fantaseert - helemaal helder is dat niet - een zieke vrouw. Zij verschijnt in de vorm van actrice Sara Vertongen. Samen reconstrueren ze, letter voor letter, hun heftige maar kortstondige verhouding, die eindigt met haar dood.

Van Aken schreef naar eigen zeggen 'een schaamteloos romantisch verhaal'. Hij regisseerde het zelf. Met schitterende, melancholische muziek van Chantal Acda en Youri Van Uffelen. Haar trage pianomelodieën en hun beider fluisterstemmen benadrukken het duistere sprookje dat zich uit de fragmentarische tekst losmaakt.

Was het daarbij gebleven, dan had je een ontroerend kleinood. Maar Van Aken wilde meer en overspeelt zijn hand met geprojecteerde natuurtekeningen, een beetje dans en op het einde zelfs een flink stuk film. Het is te veel en na de pauze zakt de voorstelling jammerlijk in. Al zijn er ook originele, door Jongewaard vertelde anekdotes over bier (B), zijn Citroën C6 (C) en zijn werk bij de H&M (H). Mooi, hoe uiteindelijk een beeld ontstaat van een man, hopeloos op zoek naar liefde.