BRAAKLAND/ZHEBILDING - MUZIEKTHEATERGEZELSCHAP

hetnieuwstedelijk.jpg
aankondiging_timeline.jpg
logo.gif
melancholyposteweb-723x1024.jpg
flyer_4.jpg
flyer_4.jpg
hetnieuwstedelijk.jpg aankondiging_timeline.jpg logo.gif melancholyposteweb-723x1024.jpg flyer_4.jpg flyer_4.jpg

Dansen Drinken Betalen - (almost) The Movie /...
INBEV AWOE - Jessa Wildemeersch - Vermaak na...
Vermaak na Arbeid 2014 - powerpoint

Audio - algemeen

We kussen - Chantal Acda - Sabine Sabine Sabine

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

reageer

Nieuwsbrief

Beheer uw nieuwsbriefinschrijvingen
Selecteer de nieuwsbrief(ven) waarop u wilt in- of uitschrijven.

In de pers - algemeen

09/02/2015 Utrechts Dagblad over Sabine... Utrechts Dagbla...
10/02/2015 Adriaan Van Aken overspeelt... Volkskrant (NL)
09/02/2015 Dood en liefde, een moeilijk... Trouw (NL)

Kalender - algemeen

Er staan op dit ogenblik geen voorstellingen van deze productie (meer) in de kalender.

Leven in Leuven over La Dissection d'un Homme Armé

bron: 
http://leveninleuven.be/2014/10/30/la-dissection-dun-homme-arme-van-braaklandzhebilding/
auteur: 
Caroline Coenen
recensiedatum: 
30/10/2014

Toen in M de lichten uitgingen na de voorstelling van La Dissection d’un Homme Armé bleef het heel even stil. Alsof het publiek zich met moeite kon losmaken van de rauwe verhalen die het bijna twee uur lang in een ijzeren greep hadden gehouden. Daarna barstte een opgelucht applaus los. Blij dat we hier en nu leven en geen (?) bloed aan onze handen hebben.

La Dissection d’un Homme Armé is een voorstelling die me recht in de ziel geraakt heeft. Messcherp fileert La Dissection d’un Homme Armé drie moordverhalen uit de Belgische geschiedenis van de twintigste eeuw: een broedermoord in de loopgraven van 14-18, de aanslag op Julien Lahaut, en het lynchen van de tien Belgische paracommando’s aan de vooravond van de Rwandese genocide in 1994. De drie mannelijke acteurs vlechten de verhaallijnen meesterlijk door mekaar. Het knappe aan dit stuk is dat het erin slaagt de gruwelen van de oorlog tastbaar te maken (de opgeroepen beelden van hakkende machetes bezorgden me letterlijk kippenvel). Maar het stuk is meer dan dat. De ten tonele gevoerde moordenaars blijken geen monsters te zijn, maar mensen waarin we, tot ons eigen afgrijzen, onszelf herkennen.

De link met de Vesalius-tentoonstelling is de dissectietafel die als rekwisiet haar plaats in de ruimte opeist en zelfs even dienst doet als figuurlijke galg. In de oudheid werden de lichamen van gehangen moordenaars immers openbaar ontleed. De dissectie als een postume straf. Ook de drie mannen worden beetje bij beetje voor de ogen van het publiek ontleed. Tot er ergens iets van een soort begrip ontstaat voor hun motieven.

BZB tourde al in 2002 met La Dissection d’un Homme Armé. De versie die ik in M zag is echter een volledig herwerking van het stuk naar aanleiding van het Vesaliusjaar, specifiek aangepast aan de context van museum M en met nieuwe muziek gecomponeerd en uitgevoerd door Gerrit Valckenaers en Koen Van Roy. De muziek in de voorstelling is de perfecte sparring partner voor de tekst. De muzikanten maken gebruik van erg inventieve constructies om de geluiden van de oorlog op te roepen. In de voorstelling wordt ook gebruik gemaakt van geluidsopnames van drones die over Gaza vliegen en van een speech van Julius Robert Oppenheimer, de Amerikaanse fysicus die wordt gezien als de vader van de atoombom. Zo slagen ze erin op muzikale wijze linken te leggen met ander oorlogen in onze geschiedenis.

Na Leni & Susan alweer een voorstelling van Braakland/ZheBilding die me nog lang zal bijblijven. Pakkend, om de ervaring in één woord samen te vatten.