BRAAKLAND/ZHEBILDING - MUZIEKTHEATERGEZELSCHAP

hetnieuwstedelijk.jpg
aankondiging_timeline.jpg
logo.gif
melancholyposteweb-723x1024.jpg
flyer_4.jpg
flyer_4.jpg
hetnieuwstedelijk.jpg aankondiging_timeline.jpg logo.gif melancholyposteweb-723x1024.jpg flyer_4.jpg flyer_4.jpg

Dansen Drinken Betalen - (almost) The Movie /...
INBEV AWOE - Jessa Wildemeersch - Vermaak na...
Vermaak na Arbeid 2014 - powerpoint

Audio - algemeen

We kussen - Chantal Acda - Sabine Sabine Sabine

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

reageer

Nieuwsbrief

Beheer uw nieuwsbriefinschrijvingen
Selecteer de nieuwsbrief(ven) waarop u wilt in- of uitschrijven.

In de pers - algemeen

09/02/2015 Utrechts Dagblad over Sabine... Utrechts Dagbla...
10/02/2015 Adriaan Van Aken overspeelt... Volkskrant (NL)
09/02/2015 Dood en liefde, een moeilijk... Trouw (NL)

Kalender - algemeen

Er staan op dit ogenblik geen voorstellingen van deze productie (meer) in de kalender.

‘La Dissection d’un Homme Armé’ ontleed(t)

bron: 
VETO
auteur: 
Louise Van Stichel
recensiedatum: 
02/11/2014

Zonder veel bravoure presenteert Braakland/ZheBilding ‘La Dissection d’un Homme Armé’. Een ontrafeling van drie moorden en drie momenten van onze Belgische geschiedenis. In een uithoek van het Museum M treden we binnen in Braaklands eigen operatietafel. Het object van de dissectie is de mens, de schuld en de geschiedenis.

We beginnen in Rwanda, in 1994, waar tien paramilitairen het leven laten aan de vooravond van de genocide. Een sterk begin. Vanaf dan ontplooit het stuk zich in een symbiose van drie verhalen die door elkaar verteld worden zonder daarbij te verbrokkelen in een allegaartje van vertelsels. De ellende van de Grote Oorlog en de moord op communistisch politicus Julien Lahaut in 1950 worden moeiteloos versmolten met het eerste verhaal. We krijgen een coherent stuk te zien onder begeleiding van ietwat bevreemdende melodieën. Of misschien doen we bij dit laatste geen recht aan de cementerende rol die de muziek speelt. Ze is een essentieel component van het stuk en beperkt zich niet tot de achtergrond.

‘La Dissection d’un Homme Armé’ is een hoorspel maar het oog wil ook wat. Er is geen decor an sich, de acteurs zelf vullen de scène visueel in. De instrumenten zijn op zijn minst uniek te noemen.

De voorstelling kent een samenhang op het niveau van de geschiedenis. Drie zwarte pagina’s uit ons vaderlands verleden worden verbonden door dood, geweld en vooral diepe menselijkheid. Een broedermoord, een politieke aanslag en een volkerenmoord worden bekeken vanuit het perspectief van de schuldige. Gelukkig worden we bespaard van een relativering van het kwaad. Wel krijgen we inzicht in wat de volle betekenis is van schuld. Wat beweegt iemand ertoe zijn eigen broer van het leven te beroven? Een vraag die beantwoord (probeert te) word(t)(en) in Griekse mythen of Shakespeares Hamlet en vandaag ook in deze voorstelling.

De drie verhalen komen elkaar tegen in hun historiciteit en even grote actualiteit, zoals de geschiedenis constant doorschemert in het heden. Drones zijn de granaten, pistolen en machetes van vandaag. Oorlog is overal anders maar tegelijk overal gelijk. Maar hoe gaan mensen er hierna mee om? Het stuk toont drie mannen die elk op hun eigen manier leven met een trauma.

De voorstelling wil een totaalbeeld geven en zo ons perspectief verbreden maar vertrekt tegelijkertijd van binnenuit, vanuit een persoonlijke verslag. Braakland dissecteert hiermee onze on(der)bewuste angsten en verlangens, maar het mocht net dat ietsje rauwer. Soms wil het vleselijk en rechtuit zijn en soms iets te veel tearjerker. Soms kruipt het onder de huid, soms laat het ons Siberisch koud. Het grijpt naar de keel maar durft ons niet te versmachten. Drie mannen spreken het publiek toe en tonen zichzelf in hun steeds groter wordende naaktheid. Naarmate het stuk vordert ontdoen ze zich van zowel bekentenissen en kledingstukken. Dit resulteert in een pure vertelling.