BRAAKLAND/ZHEBILDING - MUZIEKTHEATERGEZELSCHAP

hetnieuwstedelijk.jpg
aankondiging_timeline.jpg
logo.gif
melancholyposteweb-723x1024.jpg
flyer_4.jpg
flyer_4.jpg
hetnieuwstedelijk.jpg aankondiging_timeline.jpg logo.gif melancholyposteweb-723x1024.jpg flyer_4.jpg flyer_4.jpg

Dansen Drinken Betalen - (almost) The Movie /...
INBEV AWOE - Jessa Wildemeersch - Vermaak na...
Vermaak na Arbeid 2014 - powerpoint

Audio - algemeen

We kussen - Chantal Acda - Sabine Sabine Sabine

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

reageer

Nieuwsbrief

Beheer uw nieuwsbriefinschrijvingen
Selecteer de nieuwsbrief(ven) waarop u wilt in- of uitschrijven.

In de pers - algemeen

09/02/2015 Utrechts Dagblad over Sabine... Utrechts Dagbla...
10/02/2015 Adriaan Van Aken overspeelt... Volkskrant (NL)
09/02/2015 Dood en liefde, een moeilijk... Trouw (NL)

Kalender - algemeen

Er staan op dit ogenblik geen voorstellingen van deze productie (meer) in de kalender.

Terugblik Vlaanderen: een seizoen op leven en dood.

bron: 
De Theatermaker
auteur: 
Wouter Hillaert
recensiedatum: 
06/09/2012
Productie: 
Hebzucht

THEATERSEIZOEN 2011/2012 - VLAANDEREN

Er was het afgelopen seizoen opvallende veel theater op dieet, maar dan met grootse middelen. Bij Abattoir Fermé, FC Bergman en de anderen stond niet de geestelijke religiositeit rond leven en dood centraal, wel het mysterie van het toeschouwen zelf. De uitkomst is dezelfde als in al die levensbeschouwelijke monologen: de schouwburg als een plek voor piëteit, buiten het snelle materiële leven. Een plek waar je nog langzaam kunt verteren, bij de dingen kunt stilstaan, langer mag verwijlen in woord of beeld. Als theater nog belang heeft, is het misschien niet meer dan dat: het is de laatste decompressieruimte van deze tijd. Het anti-stresseert.

Voorstelling van het seizoen: Hebzucht

Waarschijnlijk sprong HEBZUCHT er daarom zo uit. Met deze voorstelling keerde het Leuvense muziektheatergezelschap Braakland/ZheBilding zich net wel naar de woelige wereld: die van alle financiële hocuspocus, toegepast op de teloorgang van Fortis in de nasleep van de globale kredietcrisis. In een seizoen waarin van repertoireproducties als OOM WANJA (de Roovers) of TARTUFFE (NTGent en toneelgroep Amsterdam) amper urgentie uitging, ademde HEBZUCHT actualiteit uit elke repliek. Op het toneel zag je een kleine familie van grootverdieners: ambitieuze groeiapologeten die van target naar target huppen, om uiteindelijk keihard tegen de grond te smakken wanneer alle nulletjes ineens nul blijken. Een leerstuk, dus. Economy for dummies. Maar tegelijk een tekst, van regisseur Stijn Devillé, die zowel met zijn precisie als zijn overzicht geschiedenis maakte. Zo droom je elke theaterproductie: een rake, rakende analyse die zijn tijd documenteert en confronteert als een collectief trauma, pal op het juiste moment. Want dat was wat HEBZUCHT deed: niet zozeer stoute bankiers terechtwijzen, maar prangende vragen stellen rond ‘waarde’. Wat is ons het meeste waard, ons geld of ons leven?

Die vraag naar waarde laat zich ook stellen voor het theater zelf, zeker naar aanleiding van HEBZUCHT. Er zijn gemakkelijk twintig producties op te sommen die artistiek waardevoller waren dan deze creatie. De kwaliteit van het acteerspel was ongelijk, en de klasse van de tekst overtrof die van de regie. Alleen is de vraag wat we hoger waarderen: de impact en de relevantie van theater, of de kunstzinnige excellentie ervan. Devillé zelf agendeerde deze kwestie in een open brief aan de critici die over HEBZUCHT schreven. ‘Ik ben teleurgesteld omdat de recensies gaan over een toneeltje. Over een toneeltje met een decor en kostuums. Over een toneeltje met een plotje. En natuurlijk is de voorstelling dat ook. Maar niet alleen dat. Ik ben teleurgesteld omdat de recensies niet gaan over de positie die ik als maker heb ingenomen. Omdat ze niet gaan over de vraag hoe het theater zich vandaag kan en mag positioneren. Omdat ze niet gaan over waar de voorstelling over gaat.’

Dit waardeconflict, tussen artistieke kwaliteit en hoe die zich verhoudt tot de werkelijkheid waarin we leven, wordt dé kwestie van de komende jaren. Ze speelt nu nog onderhuids. Maar ze bepaalde in Vlaanderen al wel de hele voorbije subsidieslag: gezelschappen die expliciet op zoek zijn naar een maatschappelijke relevantie in een interculturele stedelijke omgeving, zoals de KVS of ’t Arsenaal, kregen de rekening in de adviezen van de theatercommissie cash betaald. Te weinig goede producties, sorry! Lever maar wat subsidies in! Of hoe ook kunstbeoordeling een religie blijft. Benieuwd hoeveel seizoenen die beoordeling dat nog zal kunnen volhouden. Het wordt een kwestie op leven en dood.

Vlaanderen 2011-2012

TOP 5

1 Hebzucht – Braakland/ZheBilding
Vele maanden onderzoek naar het hart van de financiële crisis zijn knap vertaald naar een raak leerstuk dat je in verstomming achterlaat. De hele wereld in één voorstelling.
 
2 Krenz – De Koe
Een parel over de verloren gegane idealen van het communisme, wars van elke ironie of nostalgie
 
3 Monkey – Abattoir Fermé
Geen ander gezelschap weet zoveel spanning en concentratie op te wekken met barokke beelden waarin zo weinig beweegt. Het meest bezwerende theater van Abattoir sinds TOURNIQUET.
 
4 Het fantastische leven van de heilige Sint-Christoffel… - Silence Fini & De Werf
Simon Allemeersch en de zussen Stefanie en Barbara Claes roeren de legende van Sint-Christoffel om tot weldadige art brut, recht tegen onze dwaze behoefte aan veilige zekerheden in.
 
5 Reset – Tristero
Een Press Shop staat er op de scène, vol banale handelingen van steeds wisselende klanten. Tot we van die alledaagsheid de keerzijde te zien krijgen. Slimmer politiek theater is schaars.
 
Bron: Wouter Hillaert / TM De Theatermaker