Beste binnenlanders,

Dag vier van de tien op Theater aan Zee en nagenoeg geen tijd gehad om wat te melden. Bij deze proberen we dat een beetje goed te maken.

Het aanvullen van de perssectie doen we bij thuiskomst, maar we kunnen alvast melden dat Wouter Hillaert alsnog Hebzucht mocht recenseren in De Standaard en de voorstelling bedacht met vijf sterren en evenveel complimenten van-je-kan-niet-meer. Evelyne Coussens was afgelopen donderdag de allereerste bezoeker van Naast (Hinterland), maar het was haar collega Griet Op de Beeck die er een prachtartikel over schreef in De Morgen.

Theater aan Zee is echter voor alles één grote ontmoeting met een publiek. Dat zowat het gretigste publiek van het land moet zijn. Maar goed dus dat de voorstellingen en concerten die hier plaatsvinden stuk voor stuk van de gulle soort zijn.

Ter illustratie. Terwijl ik dit schrijf, zijn Warre en de Pasmansen bijvoorbeeld alles aan het geven in een bomvolle NMBS-loods. Maar het zijn niet alleen Dwaallicht en Hebzucht die voor volle zalen spelen. Waar De Kift in België doorgaans iets van een tachtig mensen bereikt, speelden ze hier voor meer dan driehonderd man in Café Koer een dijk van een concert. Voor Rudy Trouvé Octet waren bij aanvang van het festival 26 kaartjes verkocht. Op de avond zelf daagden er een kleine tweehonderd mensen op. En zo gebeuren hier iedere dag kleine en middelgrote mirakels. Qua opkomst, maar vooral qua impact op het publiek.

Ook onze last minute georganiseerde Speakers’ Corner is onder een gunstig gesternte van start gegaan. Niet dat er enorme mensenmassa’s toestromen, maar mensen weten ervan, praten erover, juichen het toe. Op dit ogenblik voert Michaël De Cock het woord vanop het spreekgestoelte naast de Kiosk, straks is het de beurt aan Dominique Willaert.

Morgen, quasi aansluitend op de optredens van Johan Petit en Tourist Lemc – die qua taaldaadgehalte alvast kunnen tellen – nemen ondermeer Louis en Patrick Janssens het woord in de Speakers’ Corner. Louis Janssens (16) over hoe jonge mensen niet voldoende aux sérieux worden genomen in de theaterwereld, Patrick Janssens geeft, naar wij hopen, tekst en uitleg bij zijn wat ongelukkig gekozen verkiezingsslogan ‘Geen woorden, maar daden’.

Het kloppend hart van TAZ bevindt zich – zoals iedereen intussen wel weet – niet langer aan het station, maar in het Leopoldpark. En eigenlijk was op dag één als duidelijk dat dat een geweldige verbetering is. Alleen het fenomeen ‘van de trein stappen en onmiddellijk op het festival zijn' valt weg. De directe link met de Club Terminus ook. Maar verder alle lof voor de ploeg die het park heeft omgetoverd tot een droom van een festivallocatie.

Heel erg uitkijken wordt het naar ondermeer de Macbeth van Zuidpool aldaar. Als concert gepresenteerd in de Grote Tent op Café Koer en bijna volledig uitverkocht. In één klap 600 mensen bereiken met een repertoiretekst. Waanzinnig is dat! Zoiets kan alleen op Theater aan Zee.

Ook naar de komst van Ruud Gielens en de Egyptische ploeg van No Time for Art kijken wij uit. En naar de reeds wekenlang uitverkochte voorstellingen van Gevoelige Mensen en Lied, relatief weinig te zien geweest in het binnenland wegens respectievelijk te obscuur (GM) en te autobiografisch (Lied). Op TAZ halen we die schade in.

Over het nakende concert van Thé Lau schrijf ik liever niet, want ik ben er nog altijd niet van bekomen dat de mens net speelt op een moment dat wij een late night van Gevoelige Mensen aan het brengen zijn in de Middenschool. Damn!

Elke dag leren wij het festival een beetje beter kennen. En dat blijkt er eentje te zijn dat vooral uit heel veel lieve mensen is opgetrokken. Mensen die dag en nacht in de weer zijn om het iedereen naar zijn zin te maken. Onze harten hebben jullie alvast stuk voor stuk gestolen. Of jullie nu voor Radio TAZ werken, technieker zijn op één van de vele locaties, tot de kookploeg behoren of parkeerverantwoordelijke zijn bij het Atheneum. Heel erg bedankt voor de service!

Net bericht gekregen van Stijn dat de Speakers’ Corner vandaag een groot succes was (veel volk ook, laat hij weten). En Dwaallicht zit er ook bijna op. Puur op de klank afgaand, ook zeer de moeite. Ik ga nog gauw een stukje kijken!

Héél graag tot in Oostende! Breng de kinderen mee! Het familiepark is fantastisch! De Autorenbaan van De Figuranten doet weer volop dienst! Het woord ‘pret’ in ere hersteld! Met Tape voor Kleuters (fABULEUS en Tuning People) hebben mijn gezin en ik er trouwens echt een topvoorstelling opzitten vanmiddag. Binnenkort allemaal present voor Niks is wat het lijkt, Vrolijke Verhalen over Dode Stadsvogels en Wagon! Om er maar enkele te noemen...

Zonnige groetjes vanop TAZ,

Adriaan, namens Braakland/ZheBilding