BRAAKLAND/ZHEBILDING - MUZIEKTHEATERGEZELSCHAP

hetnieuwstedelijk.jpg
aankondiging_timeline.jpg
logo.gif
melancholyposteweb-723x1024.jpg
flyer_4.jpg
flyer_4.jpg
hetnieuwstedelijk.jpg aankondiging_timeline.jpg logo.gif melancholyposteweb-723x1024.jpg flyer_4.jpg flyer_4.jpg

Dansen Drinken Betalen - (almost) The Movie /...
INBEV AWOE - Jessa Wildemeersch - Vermaak na...
Vermaak na Arbeid 2014 - powerpoint

Audio - algemeen

We kussen - Chantal Acda - Sabine Sabine Sabine

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

reageer

Nieuwsbrief

Beheer uw nieuwsbriefinschrijvingen
Selecteer de nieuwsbrief(ven) waarop u wilt in- of uitschrijven.

In de pers - algemeen

09/02/2015 Utrechts Dagblad over Sabine... Utrechts Dagbla...
10/02/2015 Adriaan Van Aken overspeelt... Volkskrant (NL)
09/02/2015 Dood en liefde, een moeilijk... Trouw (NL)

Kalender - algemeen

Er staan op dit ogenblik geen voorstellingen van deze productie (meer) in de kalender.

Dwaallicht

bron: 
Zone03
auteur: 
Evelyne Coussens
recensiedatum: 
15/03/2011
Productie: 
Dwaallicht

Dwaallicht is het soort voorstelling dat je inspireert tot velerlei gedachten, maar er geen enkele opdringt. De muzikanten van Braakland/ZheBilding boetseren samen met acteur Warre Borgmans Elsschots novelle Het Dwaallicht tot een kleinood dat balanceert tussen tijdloze weemoed en hedendaagse scherpte.

Het verhaal van hoofdfiguur Laarmans is gekend: op wat een doorsnee avond vol verveling lijkt te worden wordt de burgerman op weg naar zijn krantenwinkel aangesproken door drie zeelui. Ze vragen hem de weg naar het adres van een zekere Maria van Dam, die hen de hemel heeft beloofd. In plaats van de ‘zwartjes’ beleefd af te wimpelen duikt Laarmans met hen de stad in, van bloemenwinkel naar kroeg naar politiekantoor, in de hoop… ja, in de hoop waarop eigenlijk? Aan de avontuurlijke zoektocht van de zeelui naar het vrouwelijke drogbeeld haakt zich Laarmans’ eigen verlangen naar ontsnapping uit de dwingelandij van zijn eentonige gezinsleven.

In Adriaan van Akens bewerking is Antwerpen niet enkel het broeierige decor voor  de queeste: de stad speelt de hoofdrol. Vertolkers van haar ziel zijn de zes muzikanten (Rudy Trouvé, Ephraïm Cielen,Tim Liebaert, Gunter Nagels en Youri Van Uffelen) die, gezeten op houten paletten, nu eens de blues zingen, dan weer een een boogie, een swing of een melancholisch chanson. Het is de muziek die de voorstelling door de Antwerpse straten stuurt. Al is het onderscheid met de vertelling moeilijk te maken, want een sterk fysiek en muzikaal acterende Warre Borgmans past perfect in hun bad looking rijtje. Borgmans vertelt met zijn hele lijf – huppelt, zingt, knipt, fluit, danst, bezweert. De sfeer is die van weleer, maar het valt op hoe hedendaags Elsschots stadsportret is inzake prangende thema’s als religie, verdraagzaamheid of vreemdelingenhaat. De schrijver houdt het echter bij droge observaties, en dat doet ook Braakland/ZheBilding. Nergens dringt de respectvol geknipte bewerking een geactualiseerd standpunt op. Wie tussen de regels wil lezen, kan dat gerust doen; de rest kan complexloos luisteren en genieten van het meeslepende spel van de zes. Vooral het spelplezier zorgt ervoor dat deze Elsschotbewerking niet verzandt in uitzichtloos determinisme. Want het is waar, uiteindelijk keert Laarmans terug naar huis en krant, naar gezelschap ‘dat hem onuitsprekelijk verveelt’. Maar over wat volgt kunnen we fantaseren: misschien heeft de tocht een deur op een kier gezet, is er een lichtstraal aan mogelijkheden binnengevallen in zijn bestaan – en wie weet wat een mens daarmee doet?