BRAAKLAND/ZHEBILDING - MUZIEKTHEATERGEZELSCHAP

hetnieuwstedelijk.jpg
aankondiging_timeline.jpg
logo.gif
melancholyposteweb-723x1024.jpg
flyer_4.jpg
flyer_4.jpg
hetnieuwstedelijk.jpg aankondiging_timeline.jpg logo.gif melancholyposteweb-723x1024.jpg flyer_4.jpg flyer_4.jpg

Dansen Drinken Betalen - (almost) The Movie /...
INBEV AWOE - Jessa Wildemeersch - Vermaak na...
Vermaak na Arbeid 2014 - powerpoint

Audio - algemeen

We kussen - Chantal Acda - Sabine Sabine Sabine

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

reageer

Nieuwsbrief

Beheer uw nieuwsbriefinschrijvingen
Selecteer de nieuwsbrief(ven) waarop u wilt in- of uitschrijven.

In de pers - algemeen

09/02/2015 Utrechts Dagblad over Sabine... Utrechts Dagbla...
10/02/2015 Adriaan Van Aken overspeelt... Volkskrant (NL)
09/02/2015 Dood en liefde, een moeilijk... Trouw (NL)

Kalender - algemeen

Er staan op dit ogenblik geen voorstellingen van deze productie (meer) in de kalender.

Spoon river in theatermaggezien

bron: 
Theatermaggezien
auteur: 
Ines Minten
recensiedatum: 
11/2007
Productie: 
Spoon River

De doden van het duttende dorp Spoon River spreken u toe. "Welkom!" roepen ze, alsof het om een circusvoorstelling gaat. Nu en dan lijkt het daar wat op. Maar Spoon River van het muziektheatergezelschap Braakland/ZheBilding brengt meer. Zo wat alles, eigenlijk. Een cocktail van vertelling, variété, musical, humor, ernst, uiteenlopende speelstijlen, zestig personages, vijf acteurs, twee zangeressen, vier muzikanten, veel woorden, veel noten, veel doden, veel verhalen… veel veel veel.

De muziek van componist Chris Carlier mag niet onvermeld blijven. Muzikanten en zang zijn prominent in de voorstelling aanwezig en nemen soms letterlijk het voortouw. Daardoor stapt de muziek mee in de variétésfeer die de doden samen creëren. Nu eens doet de ene zijn trucje, dan weer de andere. Je moet vooral proberen je voorganger te overtreffen. Soms dreig je tussen de bomen van het stuk het bos te verliezen. Je ziet deze link, maar die ontgaat je. Door het ene verhaal word je geraakt, het volgende had je best kunnen missen. Achteraf blijf je even beduusd zitten en tracht je de losse eindjes van de rode draad aan elkaar te knopen. Tevergeefs. Hij blijft wat rafelen. Je kunt dat betreuren, maar is het niet ook net de essentie van variété? Van alles wat en veel en nog meer en extra, soms erover, soms eronder, maar op het eind verlaat je de zaal met een glimlach?