Kris Cuppens is alweer uitstekend als de chronisch depressieve zakenman die zijn leven ondergaat. Hij heeft de indruk onzichtbaar te zijn. (...) Veel speelruimte heeft Cuppens niet. Het B/ZB-zaaltje in de Molens van Orshoven is klein: met twee muzikanten en wat instrumenten is de speelvloer aardig vol. Geen visuele flair dus. Je sluit dan ook best de ogen bij dit stuk, om te worden opgenomen in de composities van Gerrit Valckenaers en Rudy Trouvé. Die trekken zich meestal op gang met een vette beat en doen sterk denken aan de grillige albums Trap en Berchem van Dead Man Ray, waarvoor Trouvé samenwerkte met Daan. In Roadmovie worden de aangezette melodieën vrij lang aangehouden, wat het ritme van een roadmovie suggereert, maar ook wel een beetje doezelig maakt. Voor de broodnodige afwisseling heeft B/ZB ook enkele filmpjes gemaakt. We zien roltrappen, ruimtes waar naamloze mensen doorheen stappen. Een wereld van veraf gezien, terwijl de monoloog ons juist dicht bij het hoofdpersonage trekt.

B/ZB zal met Roadmovie geen nieuw publiek overtuigen; het is eerder iets voor wie de eigen B/ZB-stijl al genegen was. Los daarvan is deze voorstelling een mooi, 'af' product, over het verlangen om alles achter te laten en de wereld te